اسنپدراگون 821 در برابر A10 Fusion

منبع: zoomit
 ۴۲ روز پیش - چهارشنبه, ۲۲ دی ۱۳۹۵ ۲۲:۰۰:۰۰
مقایسه ی اسنپدراگون 821 با پردازنده ی اِی 10 فیوژن؛ پردازنده هایی که در دستگاه های بالارده ی فعلی مبتنی بر اندروید و iOS به کار گرفته شده اند.

اپل و کوالکام، دو شرکت پیشرو در زمینه ی پردازنده های موبایل به شمار می روند. پردازنده های کوالکام در بسیاری از دستگاه های موبایل به کار گرفته می شوند و پردازنده های اپل نیز قلب تپنده ی تمام محصولات موبایل این کمپانی هستند. جدیدترین و قدرتمندترین تراشه های کوالکام و اپل به ترتیب اسنپدارگون 821 و A10 Fusion است. اگرچه این دو کمپانی به طور حتم در حال کار بر روی نسل بعدی محصولات خود هستند، اما در هر صورت پردازنده های فعلی آنها نیز مجموعه ای از بهترین فناوری های مرتبط با پردازنده های موبایل موجود را در بر دارند.

البته پردازنده های دیگری نیز نظیر اکسینوس 8890 سامسونگ و کرین 960 هواوی وجود دارند؛ اما در این مقاله قصد داریم تا تمرکز خود را به پردازنده های اسنپدراگون 821 و A10 Fusion معطوف کنیم. بین این دو تراشه، کدام یک بهترین است؟

و این جایی است که سردرگم می شویم: "بهترین" به چه معناست؟ بهترین بازده؟ بهترین بهره وری انرژی؟ بهترین GPU؟ بهترین مودم وایرلس؟ راه های بسیاری برای توصیف یک تراشه وجود دارد؛ بنابراین پیش از آنکه به بررسی جنبه های مختلف این دو پردازنده مانند عملکرد و بازده بپردازیم، مشخصات آن ها را مقایسه خواهیم کرد.

مشخصات

 هیچ کدام از دو کمپانی اپل و کوالکام، جزئیات مربوط به مشخصات فنی پردازنده های خود را منتشر نمی کنند؛ از این رو بسیاری از اطلاعاتی که در ادامه مشاهده خواهید کرد، از منابع و مقاله های متنوعی از سراسر فضای مجازی جمع آوری شده است. بنابراین چنانچه شما اطلاعات بیشتری در ارتباط با تراشه های یادشده در اختیار دارید، آن ها را با ما به اشتراک بگذارید.

مشخصات/پردازندهSnapdragon 821A10 Fusion
Process Technology14 nm16 nm
CPU64Bit Quad-core, 2x Kryo 2.4 GHz + 2x Kryo 2.0 GHz64Bit Quad-core, 2x Hurricane 2.34 GHz + 2x Zephyr
Core SchedulingPer corePer cluster
GPUAdreno 530 650MHz6 core
RAM TypeLPDDR4 @ 1866MHzLPDDR4
4G LTEX12 LTE Cat 12/13

Not included. iPhone 7 uses third party modem chips

ChargingQualcomm Quick Charge 3.0?10W
Graphics APIsOpenGL ES 3.2, Open CL 2.0,

Vulkan 1.0,

DX11.2

OpenGL ES 3.0, Metal

VideoUp to 4K Ultra HD video capture @ 30FPS. Up to 4K Ultra HD video playback.

4K video recording at 30 fps. Video playback up to 4K, 30 frames per second

Codecs + (H.264 (AVC 

(H.265 (HEVC

H.264 (AVC) + H.265 for Facetime

Wi-Fi802.11ac802.11ac

بنابراین با توجه به جدول بالا، متوجه می شویم که هر دو پردازنده ی اسنپدراگون 821 و A10 Fusion چهار هسته ای و از نوع HMP یا "چند-پردازشی ناهمگن" هستند. در تراشه های HMP تمام هسته ها یکسان نیستند. هر دو تراشه، دو هسته ی قدرتمند و دو هسته ی کم مصرف دارند. استفاده از این سیستم توسط ARM و با معماری big.LITTLE در دستگاه های موبایل رواج یافت. ARM در این زمینه پیشرو بوده است و کدمنبع بسیاری را برای پروژه هایی مانند کرنل لینوکس ارائه داده است. 

اسنپدراگون 821 نخستین تراشه ی HMP کوالکام است که از هسته های اختصاصی این شرکت موسوم به Kryo بهره می برد؛ البته کوالکام پیش از این، از سیستم HMP در پردازنده هایی مانند اسنپدراگون 810 که از چهار هسته ی Cortex-A57 و چهار هسته ی Cortex-A53 بهره می برد، استفاده کرده است. کوالکام هنوز هم از معماری big.LITTLE ARM در پردازنده هایی مانند اسنپدراگون 652 استفاده می کند. این پردازنده از چهار هسته ی Cortex-A72 و چهار هسته ی Cortex-A53 بهره می برد.

اگرچه A10 چهارمین نسل از پردازنده های 64 بیتی اپل به شمار می رود، اما این نخستین بار است که کاپرتینویی ها یک پردازنده ی چهار هسته ای توسعه داده اند و نخستین بار است که از سیستم HMP در پردازنده های خود استفاده می کنند. یک تفاوت عمده بین اسنپدراگون 821 و A10 Fusion آن است که پردازنده ی کوالکام قادر است به طور همزمان از تمام هسته های خود استفاده کند؛ در حالی که A10 در آن واحد تنها می تواند از خوشه ی قدرتمند یا خوشه ی کم مصرف خود استفاده کند.

در کنار CPU، واحد پردازش گرافیکی (GPU) نیز یکی از اجزای مهم هر سیستم-روی-چیپی به شمار می رود. کوالکام از واحدهای پردازش گرافیکی اختصاصی خود استفاده می کند و به تازگی اپل نیز در این زمینه به کوالکام پیوسته است. این نخستین باری است که اپل از GPU اختصاصی خود بهره می برد. پیش از این اپل از واحد های پردازش گرافیکی PowerVR شرکت Imagination Technologies استفاده می کرد، اما اکنون تصمیم به استفاده از طراحی اختصاصی خود گرفته است. البته احتمالا GPU جدید بر پایه ی PowerVR طراحی شده است. اما مطابق معمول جزئیاتی در این زمینه در دست نیست، در حقیقت GPU جدید اپل حتی نام رسمی هم ندارد! زمانی که صحبت از پشتیبانی از کتابخانه (API) به میان آید، آدرنو 530 از OpenGL ES 3.2 و Vulkan 1.0 پشتیبانی می کند؛ در حالی که GPU اپل از OpenGL ES 3.0 و API اختصاصی خود موسوم به Metal پشتیبانی می کند.

دو تفاوت قابل ذکر دیگر نیز میان پردازنده های اسنپدراگون 821 و A10 Fusion وجود دارد: مورد اول اینکه اسنپدراگون 821 از فناوری Quick Charge 3.0 پشتیبانی می کند که به موجب آن تولیدکنندگان گوشی های هوشمند می توانند محصولات خود را با قابلیت شارژ سریع (تا 18 وات) عرضه کنند. اما اپل هنوز از هیچ گونه فناوری شارژ سریعی پشتیبانی نمی کند. مورد دوم مربوط به مودم است؛ پردازنده ی اسنپدراگون 821 از مودم ال تی ایی X12 کوالکام بهره می برد، درحالی که A10 Fusion در داخل خود مودمی ندارد و در عوض اپل از تراشه ی مودم کمپانی های دیگر در محصولات خود استفاده می کند. 75 درصد از مدل های آیفون 7 از مودم های شرکت کوالکام استفاده می کنند.

بازده و عملکرد

بازده و عملکرد یکی از داغ ترین موضوعاتی است که در ارتباط با پردازنده های موبایل، دسکتاپ، سرورها و ابررایانه ها مطرح می شود. پیش از آنکه به بحث در مورد بازده پردازنده های اسنپدراگون 821 و A10 Fusion بپردازیم، باید چند نکته ی مهم را بدانیم. نکته ی کلیدی که باید به خاطر داشته باشیم این است که بهره وری انرژی و عملکرد در نقطه ی مقابل هم قرار می گیرند؛ هرچه پردازنده عملکرد بهتری داشته باشد، انرژی بیشتری را نیز مصرف خواهد کرد. روابط متعددی برای تعیین ارتباط بین انرژی و عملکرد وجود دارد که مهم ترین آن ها CfV2=P است؛ در این رابطه f ،V ،C و P به ترتیب نشان گر ظرفیت نود پردازش، ولتاژ، فرکانس و توان هستند.

بنابراین چنانچه CPU با سرعت کلاک بالاتری کار کند، انرژی بیشتری را نیز مصرف خواهد کرد. بالعکس چنانچه با فرایند تولید کوچکتری ساخته شود، انرژی کم تری را مصرف خواهد کرد، همچنین C کم تر خواهد بود. مهم تر از همه هرچه ولتاژ پایین تر باشد، مصرف انرژی نیز پایین تر خواهد بود. در مورد کامپیوترهای دسکتاپ مصرف انرژی چندان مهم نیست، چرا که کامپیوترهای شخصی به پریز برق متصل هستند و فن های خنک کننده ی بزرگی نیز دارند. اما در مورد دستگاه های موبایل مسئله متفاوت است. انرژی مورد نیاز گوشی های هوشمند توسط باتری تامین می شود، ضمن آنکه این دستگاه ها نباید داغ شوند.

پردازنده های اسنپدارگون 821 کوالکام و A10 اپل به ترتیب از فرایندهای ساخت 14 نانومتری سامسونگ و 16 نانومتری TSMC بهره می برند؛ بنابراین از لحاظ فنی در پردازنده ی A10، مقدار C بالاتر است و به تبع آن، مصرف انرژی این پردازنده نیز بالاتر است. فرکانس کلاک بیشینه ی هر دو پردازنده تقریبا یکسان است (2.4 در برابر 2.34 گیگاهرتز). اما نمی توان فرکانس هسته های کوچکتر را مقایسه کرد، چرا که این فرکانس در مورد پردازنده ی A10 Fusion معلوم نیست. در این مرحله عملکرد کلی به مواردی مانند سرعت حافظه، میزان حافظه ی کش L1 و L2 و تعداد دستورهایی که پردازنده به ازای هر کلاک قادر به پردازش آن هاست، بستگی خواهد داشت.

مورد قابل ذکر دیگر تفاوت های موجود میان طراحی دو سیستم عامل است. اندروید مبتنی بر لینوکس است درحالی که آی او اس بر اساس BSD توسعه داده شده است. اندروید از جاوا بهره می برد، درحالی که آی او اس از Objective-C و Swift استفاده می کند. بنابراین در یک سطح، سنجش عملکرد کلی اسنپدراگون 821 و سپس مقایسه ی آن با عملکرد A10 Fusion در حالیکه سعی در حذف تفاوت های معماری دو سیستم عامل داریم، کار دشواری خواهد بود.

با اجرای تست های مختلف عملکرد روی گوشی گوگل پیکسل (برای اسنپدراگون 821) و آیفون 7 (برای A10 Fusion)، می توان به این نتیجه رسید که ممکن است دستگاه هایی وجود داشته باشند که با پردازنده ی اسنپدراگون 821، نتایج متفاوتی را در این تست ها از خود به جا بگذارند. به همین ترتیب، تفاوت های موجود در رزولوشن نمایشگرهای آیفون 7 و آیفون 7 پلاس، در عملکرد GPU آن ها تاثیرگذار خواهد بود. همچنین گفته می شود که سرعت حافظه ی داخلی نسخه ی 32 گیگابایتی آیفون 7 کمتر از نسخه های 128 و 256 گیگابایتی آن است.

نتایج حاصل از اجرای بنچمارک های مشهور روی پردازنده های اسنپدراگون 821 و A10 Fusion را مشاهده کنید:

نتایج بنچمارک های مشهور روی اسنپدراگون 821 و ای 10 فیوژن

همان طور که مشاهده می کنید، پردازنده ی A10 Fusion به کاررفته در گوشی آیفون 7، سریع تر از پردازنده ی اسنپدراگون 821 به کاررفته در گوشی پیکسل است. در حقیقت تفاوت عملکرد این دو پردازنده، بسیار قابل توجه است. تست انتوتو نشان از تفاوت 6 درصدی در عملکرد پردازنده های یادشده دارد؛ درحالی که در تست تک هسته ای گیک بنچ شاهد برتری 126 درصدی A10 هستیم. باقی تست ها نیز نشان از برتری 30 درصدی پردازنده ی اپل دارند.

چنانچه به جزئیات تست انتوتو توجه کنیم، می توانیم به نقاط ضعف و قوت هر دو پردازنده پی ببریم:

انتوتو/پردازندهA10 FusionSnapdragon 821
3D44996 (28917,1607)56890 (36443, 20447)
UX52071 (8168, 11180, 21587, 4528, 6617)45278 (8209, 4833, 9027, 19639, 3570)
CPU41655 (14512, 14632, 12511)32403 (12204, 8129, 12070)
RAM115686521

بنچمارک انتوتو شامل چهار تست 3D ،UX ،CPU و RAM است. در بخش 3D واحد پردازش گرافیکی آدرنو 530 پردازنده ی اسنپدراگون 821 عملکرد بهتری را نسبت به GPU پردازنده ی A10 Fusion از خود به نمایش می گذارد. اگرچه پردازنده ی کوالکام در تست 3D پیروز میدان است، اما در برخی از بخش های تست های دیگر نظیر تست چند هسته ای CPU و تست UX data secure، عملکرد نزدیک به همی دارند. با این حال بخش هایی نیز وجود دارند که در آن ها به وضوح A10 پیروز میدان است. به خصوص در تست RAM، تفاوت قابل توجهی میان عملکرد دو پردازنده وجود دارد.

وب سایت AndoidAuthority برای مقایسه ی دو پردازنده ی اسنپدراگون 821 و اِی 10 مجموعه ای از تست های اختصاصی خود را نیز به کار گرفته است. ابزارهای بنچمارک گیری ایرادات و اشکال های غیرمنتظره ی بی شماری دارند. مشکل نخست این است  که اندروید از جاوا به عنوان زبان توسعه ی اصلی خود بهره می برد؛ درحالی که زبان توسعه ی اصلی iOS، سوئیفت یا Objective-C است. این به مفهوم آن است که اپلیکیشنی که برای یک پلتفرم توسعه داده می شود، به سادگی و صرفا با کامپایل مجدد به پلتفرم دیگر پورت نمی شود. مشکل دیگر استفاده از کتابخانه های ران تایم است. به عنوان مثال، چنانچه اپلیکیشنی نیاز به اعمال تغییر (فشرده کردن، کدگذاری کردن، کپی کردن و ...) در مجموعه ای از دیتا داشته باشد، برای این کار در هر سیستم عامل ، مجموعه ای از عملکرد های متنوع توسط زبان های مربوطه فراهم می شود؛ اما در مورد یک بنچمارک، این موضوع به مفهوم آن است که اپلیکیشن یادشده لزوما سخت افزار را تست نمی کند و عمدتا بازده کتابخانه های ران تایم و سیستم عامل را مورد آزمایش قرار می دهد.

روش های گوناگونی برای توسعه ی اپلیکیشن هایی وجود دارد که روی هر دو پلتفرم اجرا می شوند. یکی از آن ها استفاده از کیت توسعه ی نرم افزاری (SDK) است که از چند پلتفرم پشتیبانی می کند، راهکار دیگر استفاده از زبان C است؛ زبان برنامه نویسی C به نوعی زبان بین المللی دنیای کامپیوتر است. تقریبا هر پلتفرم کامپیوتری، مانند اندروید، ویندوز، لینوکس، macOS و iOS در داخل خود یک کامپایلر C دارد.

وب سایت AndoidAuthority در تست های اختصاصی خود از هر دو راهکار استفاده کرده است. مجموعه ی نخست تست ها از زبان برنامه نویسی LUA استفاده می کند؛ زبانی که توسط SDK-های مختلف اندروید و iOS پشتیبانی می شود. مجمومه ی دیگر از زبان C استفاده می کند.

در بین تست های اختصاصی این وب سایت دو تست مبتنی بر LUA وجود دارد؛ تست اول بدون استفاده از واحد پردازش گرافیکی، CPU را مورد آزمایش قرار می دهد. این تست 100 الگوریتم درهم سازی ایمن (SHA1) را به همراه مجموعه ای از عملکرد های دیگر مرتبط با CPU محاسبه می کند. این وب سایت تست یادشده را “Hashes, bubble sorts, tables and primes” می نامد. نتایج این تست، زمان لازم برای اتمام آن را به نمایش می گذارد:

تست پردازنده  برای مقایسه اسنپدراگون 821 با ای 10

همان طور که مشاهده می کنید، در این تست، آیفون 7 با اختلاف نسبتا زیادی، بهتر از گوشی پیکسل عمل کرده است. تست دوم کمی با تست اول تفاوت دارد؛ چرا که گرافیک 2D را نیز شامل می شود. این بنچمارک از یک موتور فیزیک دوبعدی برای شبیه سازی آبی که داخل یک منبع ریخته می شود، استفاده می کند. این اپلیکیشن به گونه ای طراحی شده است که با نرخ 60 فریم بر ثانیه اجرا شود و در آن، در هر فریم، دو قطره آب به داخل منبع افزوده می شود. بنچمارک یادشده تعداد قطرات پردازش شده و قطرات از دست رفته را می سنجد، امتیاز بیشینه در این تست 10800 است؛ اما پیکسل و آیفون 7 به ترتیب به امتیاز 10178 و 10202 دست یافته اند.

تست دوم بین اسنپدراگون 821 و ای 10

برای تست های مربوط به زبان C وب سایت منبع از کدهای بنچمارک C استفاده کرده است. رابط کاربری اپلیکیشن مبتنی بر iOS این تست با Objective-C نوشته شده است؛ اما کد بنچمارک دقیقا همان کد C است که با استفاده از NDK روی اندروید اجرا می شود.

تست اول به صورت مکرر الگوریتم درهم سازی ایمن SHA1 بلوکی از داده را محاسبه می کند. تست دوم 1 میلیون عدد اول ابتدایی را با استفاده از امتحان تقسیم، محاسبه می کند. آزمایش سوم یک عملکرد دلخواه را به صورت مکرر اجرا می کند؛ عملکردی که توابع ریاضی بسیاری را (ضرب، تقسیم، با اعداد صحیح، با اعداد ممیز شناور و ...) محاسبه می کند. در هر مورد زمانی که صرف انجام تست می شود، اندازه گیری می شود. نتیجه ی نهایی به شکل زیر است:

تست بین اسنپدراگون 821 و ای 10

همان طور که مشاهده می کنید، در تمام بخش های این تست، اسنپدراگون 821 پیروز میدان بوده است. اما چرا در این تست شاهد برتری قابل ملاحظه ی اسنپدراگون 821 نسبت به ای 10 هستیم؟ برای این سوال چند پاسخ احتمالی وجود دارد: الف) کامپایلر C در اندروید NDK بهتر از کامپایلر C در Xcode است؛ ب) به دلیل ماهیت HMP این پردازنده ها، ممکن است که هسته های بزرگ A10 فرصت کارکرد نداشته اند و تست ها در هسته های کوچک تر اجرا شده اند؛ ج) تعدادی از بهینه سازی های نامعلوم که در شرایط اجرا می شوند، در این تست ها استفاده نشده اند؛ د) در اپلیکیشن iOS تست اختصاصی وب سایت منبع، دچار مشکل است.

مصرف انرژی

همان طور که در بخش های پیشین اشاره کردیم، چنانچه مشکلی با مصرف زیاد انرژی و حرارت زیاد نداشته باشید؛ در این صورت، ساخت پردازنده ای با سطح عملکرد بالا، امکان پذیر است. اما در پردازنده های موبایل این مسئله امکان پذیر نیست؛ بنابراین بسیار مهم است که جنبه های بهره وری هر دو پردازنده نیز در نظر گرفته شوند. بررسی بهره وری انرژی پردازنده های موبایل امر دشواری است. راه های متعددی برای این کار وجود دارد که یکی از آن ها، باز کردن گوشی و اتصال تعداد زیادی سیم به مدار آن، یکی از این راهکارهاست! با این حال، وب سایت منبع برای این کار استفاده از نرم افزار را انتخاب کرده است.

آن ها در ابتدا روشنایی هر دو گوشی را روی حالت مینیمم قرار دادند و بدون هیچ پردازشی، به مدت یک ساعت نمایشگر دستگاه را روشن نگه داشتند تا میزان مصرف انرژی توسط نمایشگر را در حالتی که پردازنده غیرفعال است، محاسبه کنند. پیکسل و آیفون 7 در این حالت به ترتیب 5 و 4 درصد از شارژ باتری را مصرف کرده بودند. این نتایج به نظر منطقی می رسند؛ چرا که رزولوشن نمایشگر پیکسل و روشنایی آن در حالت مینیمم، بیشتر از آیفون 7 است. ظرفیت باتری آیفون و پیکسل نیز به ترتیب 1960 و 2770 میلی آمپرساعت است؛ بنابراین در این مدت یک ساعته، آیفون 7 و پیکسل برای روشن نگه داشتن نمایشگر خود به ترتیب 78 و 138 میلی آمپر ساعت از شارژ باتری را مصرف کرده اند. 

در مرحله ی بعد، دموی Epic Citadel به مدت یک ساعت و در حالت Guided Tour روی هر دو گوشی اجرا شد. هردو گوشی آیفون 7 و پیکسل در این مرحله 20 درصد از شارژ باتری خود را مصرف کردند. می دانیم که میزان مصرف انرژی نمایشگر این گوشی ها به ترتیب 4 و 5 درصد است؛ بنابراین آیفون 16 درصد از ظرفیت 1960 میلی آمپرساعتی باتری خود (319 میلی آمپر ساعت) را در این تست مصرف کرده است، درحالی که این عدد برای پیکسل 15 درصد از باتری 2770 میلی آمپرساعتی (415 میلی آمپرساعت) بوده است. البته این نتایج قابل انتظار بودند؛ چرا که واحد پردازش گرافیکی پیکسل برای رندر هر فریم، توان بیشتری مصرف کرده است؛ چرا که تعداد پیکسل های نمایشگر این گوشی بیشتر از نمایشگر آیفون است.

وب سایت منبع تست مشابهی را نیز برای پخش ویدیو اجرا کرد. در این تست به مدت یک ساعت روی هر دو گوشی و با اپلیکیشن VLC ویدیوی پخش شد. آیفون و پیکسل به ترتیب 11 و 10 درصد از شارژ باتری خود را در این حالت مصرف کردند. بنابراین آیفون 7 درصد از ظرفیت 1960 میلی آمپرساعتی باتری خود (137 میلی آمپر ساعت) را در این تست مصرف کرده است، درحالی که این عدد برای پیکسل 5 درصد از باتری 2770 میلی آمپرساعتی (138 میلی آمپرساعت) بوده است.

میزان مصرف باتری اسنپدراگون 821 و ای 10

متاسفانه با توجه به نتایج به دست آمده، نمی توان قاطعانه هیچ کدام از پردازنده ها را برنده اعلام کرد. ممکن است برخی با استناد بر اینکه آیفون باتری کوچک تری دارد، نتیجه بگیرند که بهره وری انرژی پردازنده ی آیفون بهتر است؛ اما باید توجه داشت رزولوشن نمایشگر آیفون نیز پایین تر است. نکته ی جالب توجه دیگر این است که آیفون 7 پلاس نسبت به پیکسل باتری بزرگ تری دارد و رزولوشن نمایشگر آن با پیکسل یکسان است. هنگام اجرای بازی های سه بعدی، آیفون 7 مصرف انرژی پایین تری دارد، با این حال کارکرد GPU آن نیز کمتر (احتمالا 50 درصد کمتر) است. هنگام پخش ویدیو نیز مصرف انرژی هر دو دستگاه تقریبا یکسان است.

جمع بندی

پردازنده های اپل و کوالکام در داخل چندین میلیون دسگاه به کار گرفته شده است. هنگامی کل مجموعه ی یک پردازنده شامل CPU، GPU، ISP، DSP و مودم را در نظر بگیریم، هر دو پردازنده معایب و مزایایی دارند. واضح است که هردو پردازنده، قطعات پیشرفته ای هستند. اسنپدراگون 821، پردازنده ی کامل تری محسوب می شود؛ چرا که با یک مودم ال تی ایی نیز یکپارچه شده است؛ همان مودمی که در آیفون 7 نیز استفاده شده است، علاوه بر این از شارژ سریع و API-های گرافیک (OpenGL ES 3.2 + Vulkan) نیز پشتیبانی می کند. البته این موارد با مدل کسب وکار کوالکام نیز هماهنگی دارد، پردازنده های موبایل سری اسنپدراگون به تمام OEM-ها فروخته می شود تا از آن ها در ساخت دستگاه هایی مانند گوشی ها، تبلت ها و ستاپ باکس ها استفاده شود؛ اما A10 تنها برای استفاده در آیفون (و شاید آیپد) طراحی شده است.

از لحاظ عملکرد مشخص است که ای 10 فیوژن دست بالاتر (البته نه به مقدار زیاد) را دارد؛ اما این مورد به میزان کار دستگاه نیز بستگی دارد. در برخی از زیرتست های بنچمارک انتوتو، اسنپدارگون 821 با ای 10 برابری می کند و در تست های اختصاصی وب سایت منبع نیز که به زبان C نوشته شده اند، پردازنده ی کوالکام ای 10 را شکست می دهد.

از لحاظ بهره وری انرژی نمی توان با قطعیت نظر داد، چرا که انرژی باتری توسط اجزای بسیاری شامل سی پی یو، جی پی یو، حافظه و رادیوهای وای فای و شبکه، استفاده می شود؛ اما در حالت کلی از این لحاظ تفاوت چندانی بین دو SoC وجود ندارد.


برچسب ها

نظرات

Web Analytics